SJÁLFBÆRAR SKOTVEIÐAR - LEIÐIR TIL AÐ AUKA FJÖLBREYTNI STARFA Í DREIFBÝLI

Í málstofunni um sjálfbærar skotveiðar voru alls sex erindi frá fimm löndum. Málstofan hófst á erindi Anne Matilainen og Susanna
Keskinarkaus frá Ruralia-stofnuninni hjá Háskólanum í Helsinki um viðhorf veiðimanna til skotveiðitengdrar ferðaþjónustu og hinnar
núgildandi stefnu um skotveiðileyfi sem forsendu fyrir félagslegri sjálfbærni í Finnlandi. Á eftir þeim talaði Yvonne Gunnarsdotter
mannfræðingur við Landlagsskipulagsdeild Landbúnaðarháskólans í Svíþjóð um sænska elgsveiðimenn og kynni þeirra
af ferðaþjónustu í kringum danska og þýska veiðimenn á elgsveiðum. Næstur í röðinni var David Watts frá
Háskólanum í Aberdeen, Skotlandi sem talaði um viðhorf hagsmunaaðila til skotveiðitengdrar ferðaþjónustu og
sjálfbærnisjónarmiðin í Skotlandi. Því næst kynntu Mikael Nygård og Lorenz Uthardt hugleiðingar sínar um skotveiðitengda
ferðaþjónustu sem tækifæri fyrir dreifbýl svæði eða ógn við skotveiðar heimamanna. Auk þess kynntu þeir rannsókn
sína um viðhorf finnskra veiðimanna til skotveiðitengdrar ferðaþjónustu. Næst var komið að íslenska hópnum, en erindi Eyrúnar
Bjarnadóttur og Hjördísar Sigursteinsdóttur fjallaði um nýtingu skotveiðiréttar á einkalandi sem tekjugrundvöll fyrir landeigendur.
Síðastur í pontu var David Scallan frá Landfræðideild Háskóla Írlands (National University of Ireland) sem talaði um stöðu
skotveiða á dreifbýlum svæðum Írlands út frá hagrænu sjónarhorni.
Erindin voru öll mjög áhugaverð og vörpuðu þau ljósi á stöðu skotveiða í hverju landi fyrir sig. Jafnframt spunnust miklar
umræður milli málstofugesta sem voru þó sammála um að þó margt sé líkt á milli landanna þá væri margt
líka ólíkt og þess vegna væri mikilvægt að skoða skotveiðarnar í stærra samhengi, s.s. samfélag, menningu o.fl.

